Είναι η μέθοδος crying out στον ύπνο του μωρού σωστή;

Όλοι οι γονείς το έχουν περάσει, σε σοβαρότερο ή ηπιότερο βαθμό. Οι πρώτοι μήνες με ένα βρέφος είναι δύσκολοι, ιδιαίτερα όσον αφορά στον ύπνο. Το μωρό μπορεί να κοιμάται πολλές ώρες συνολικά, όμως ξυπνάει πολύ συχνά με κλάματα, κάτι το οποίο μπορεί να κρατήσει ξάγρυπνους και τους δύο γονείς για μέρες ολόκληρες. Η κούραση, το άγχος και η αγωνία σε αυτό το στάδιο είναι τόσο μεγάλες που έχει επανέλθει τα τελευταία χρόνια μια μέθοδος που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα από τις μαμάδες.

Η μέθοδος crying out ή cry it out σημαίνει ότι αφήνουμε το μωρό να κλάψει, όταν ξυπνάει μέσα στο βράδυ, χωρίς να επεμβαίνουμε. Ως μέθοδος διαθέτει διάφορες παραλλαγές. Υπάρχει η hardcore εκδοχή, στην οποία ο γονιός αφήνει το παιδί να κλάψει μέχρι να εξαντληθεί και να κοιμηθεί μόνο του, και οι πιο ήπιες εκδοχές, όπου ο γονιός παραμένει απών από το παιδικό δωμάτιο για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, το οποίο αυξάνεται με τον καιρό. Γενικά, η μέθοδος αυτή έχει εγείρει πολλά ερωτηματικά, με τους παιδιάτρους και τους παιδοψυχολόγους να χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα μιλώντας για τα υπέρ και τα κατά, τα οποία δεν είναι διόλου αμελητέα ό,τι και αν αποφασίσει κανείς.

Πλεονεκτήματα:

  • Το μωρό μαθαίνει μόνο του να πειθαρχεί χωρίς την εξωτερική επέμβαση του γονιού.
  • Δεν χρησιμοποιεί το κλάμα και τη γκρίνια ως μέσο πίεσης, για να του γίνονται όλα τα χατίρια.
  • Μετά από το πρώτο δύσκολο διάστημα, το παιδί κοιμάται συνεχόμενα περισσότερες ώρες και αποκτάει μια πολύτιμη ρουτίνα ύπνου.
  • Οι γονείς είναι πιο ξεκούραστοι και με περισσότερη όρεξη να ασχοληθούν με το μωρό, όταν αυτό είναι ξύπνιο.

Μειονεκτήματα:

  • Ο πρώτος χρόνος του μωρού χαρακτηρίζεται, σύμφωνα με τους παιδοψυχολόγους, από έντονο άγχος και ανασφάλεια. Το μωρό μετά το ασφαλές περιβάλλον της κοιλιάς της μαμάς του καταλήγει σε ένα εχθρικό χώρο, όπως αισθάνεται εκείνο, και αναζητά ασφάλεια. Με τη μέθοδο crying out αποκτά μια στρεβλωμένη αντίληψη ότι οι ανάγκες του δεν καλύπτονται.
  • Το κλάμα του δεν δείχνει κακομαθημένο χαρακτήρα, αλλά είναι ο μόνος του τρόπος να εκφράσει την ανάγκη του για στοργή και προστασία.
  • Είναι πολύ νωρίς τους πρώτους μήνες να μάθει το μωρό την έννοια της ανεξαρτησίας. Αντίθετα, αναζητά μια πολύ στενή σχέση με τη μητέρα του που θα το κάνει να νιώσει ασφάλεια, για να μπορέσει το δεύτερο χρόνο να περάσει στο επόμενο εξελικτικό στάδιο.
  • Το αίσθημα μοναξιάς συνδέεται με αγχώδεις διαταραχές και ανασφάλειες που παρουσιάζει το άτομο ως ενήλικας πλέον.
  • Δεν καλλιεργείται κλίμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στους γονείς και το παιδί.

 

Γίνεται φανερό ότι είναι πολύ δύσκολο να ειπωθεί μια ξεκάθαρη γνώμη για τη μέθοδο, αφού έχει τόσο αρνητικές όσο και θετικές πλευρές. Κάθε γονιός μπορεί να ζυγίσει τα υπέρ και τα κατά και με βάση τα δικά του πιστεύω, τη σχέση που έχει με το παιδί και τον άλλο γονέα και τις αντοχές του να αποφασίσει τι πρέπει να κάνει, για να μάθει στο μωρό ένα ωφέλιμο για όλους πρόγραμμα ύπνου.